Ülkem senin insan yaratma tapınağın
Ölümsüzlüğünün kanıtını tuğlalara yazdıran
Mumyalanmış tutkuyu duvarlara kazdıran
Bir ünlemle dirilten o firavun parmağın.
Nemrut’un başına ağır tokmak gibi inen
Sonumuzu bekleyen ünlü büyük yılanın
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta