Bembeyaz, pürüzsüz,
henüz aşka yabancı bir sayfaydı gönlümüz.
Büyüdükçe
sevdanın her şekil ve aşamasında oluk oluk kanadık,
açılan yaraları kendimiz
akkor halde kızarmış çelikle dağladık..
Yaşlandıkça hem aklımız karıştı,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta