Mutfaklar da beyaz baştır,
Garibana ekmek, aştır,
Fasülyeye arkadaştır,
Yumrukla kırılır soğan.
Saçakları batık olur,
Kabukları atık olur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika bir şiir çok hoş
tebessümle okudum kutluyorum efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta