12.05.2003 Trabzon
1.
Heykelden girdim de, kaleden çıktım.
Raif dedemi, ben, o ân anladım.
İç çeker, dalardı, ve de ağlardı,
Ağlar, yüreklerimizi dağlardı.
2.
Bir fırlama kız, adı hiç lazım değil,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta