Bırak yakamı bırak ruhumu yakan ahenk;
Başladı, öz nefsimle, beklediğim şanlı cenk (!)
Bir ölüm ki sormayın ölümsüzlüğüme denk,
Ne cismimi gören var ne de sesimi duyan...
Böyledir ta ezelden, varlığımızdaki sır
Hakikat ilminde bir saat, gün, ay ve asır...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Öyle ya bir gece gün başka yerden doğacak;o gündüzü bir ömür bekleyenler sevinç içinde kalkacaklar.
Allah razı olsun üstadım...
Ey geceyi gündüze eş tutan gafil şair!
Doğacak elbet güneş; birazcık daha dayan.
Ben kendime söylenmiş olarak bunu aldım Köksal. Yazan da bu muhasebeyi yapmadan yazmayacağına göre.....
Eyvallah güzel ve anlamı şiire giydiren kalem..
Tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta