Yine musalla taşı gibi ölüye özenmiş hayatı yaşıyor kadın.Oysa bugün onun doğum günü…
Vuslatın soluklarında doğdu, firakın ateşinde yaşlanıyor.
Yüreğinden sızan ince sızıya ağlıyor melekler son kez. Sabah olduğunda onlar da yok olmuş olacaklar.
Doğmadan önce keşfetmemişmiydi o yokluğu.Yokluğu keşfetmek s’essizliğin büyüsüdür.
Esmer bir ufukta bekleyecek esmer kadın artık melekleri. (Aslında esmer değil; Siyah kadın Onun adı.O ki siyahtan çaldı tüm tutkularını, kendini…)
En ümitsiz bir bekleyişse bu, karanlıkla esmerin dansı başlamıştır.En s’essiz dans,en s’essiz yaşam.
Mezardan ölüler de kalkıp eşlik edecek en s’essizinden dansa. Siyahım yine sessizliği yaşayacak,yaşlancak.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta