Rüzgarlı Sokaklar Şiiri - Melek Dalgıç

Bazen gün içinde
Biraz sessizlik
İyi gelir
Saat zamanla yarışırken
Sessizlik en doğru
Ölçü birimidir
Şair demiş ki
Ben mutluysam
Kaleme küserim
Ama yürekten bir sızı duyarsam
Kaleme dökerim
Şimdi sen
Çok uzak bir şehrin
Rüzgarlı sokaklarında
Yüzünde çocuk gülüşler
Dilinde avare bir türkü
Umut tohumları ekmişsin de
Sulamadan geçiyorsun gibi sokaklar
Bense sessiz çığlıklar
Geceye küsen birde ay
Zıpkın yemiş
Bir balık misali
Üşüyorum üzerimde
Fermuarsız paltolar
Yüreklerde yangın var
Gün ağarır sonunda
Gözlerde uykusuzluğun
Mahmurluğu yatar
Düşünceler takılır aklıma
Kalbimde sabahlıyorsun
Bu gece
Şiirlerinde günahı yok
Bir yaprak olurum
Rüzgar beni
Sana yollar
İkame edilmez duygular
Say ki bağını bilmediğin bir asmada
Koruğun var