Sonbahar yine kara bulutlarıyla
Esiyor üstümüzde
İnsan boğuluyor karanlıkta
Çaresizliğine
Çobanlar sürülerini
Ağır ağır indiriyor dağlardan
Köyün üstünde bir korku birikiyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta