Sen buğulu akşamlarda esen ılık rüzgârlar gibisin.
Karanlık sinsi sinsi her tarafı sarıp;
Sokaklara bir tenhalık çöktüğünde,
Tek başıma gezerken
Mavi gecenin altında
Sessizliği bozar ayak seslerim.
Bense seni düşünür,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Ama ya rüzgâr götürmez,
Ya da sen duymazsın fısıltılarımı
...
Ve avunmak kalır hayallerle...Güzeldi...
hep karanlıklarda buluyoruz kendimi sessiz ve kimsesiz..
insanın kendiyle ve sevdiğiyle baş başa kalması...
yüreğine sağlık...
bu duygularınla daha yazacak çok şeyler var,
o içindeki duyguları hep duy ve hisset...
gerisi kalemine kalmış ...
beyaz sayfalar seni bekliyor....
güzel dizelerin için sonsuz teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta