Rüzgar saçına dolanmış usulca,
Bir şarkı gibi esiyor teninde.
Güneş yüzüne vurmuş,
Gülüşün sabah gibi doğuyor içine.
Zaman durmuş o anda,
Gökyüzü sana bakıyor.
Adını söylesem bozulur sanırım,
Bu büyü, bu düş, bu sevinç.
Ayaklarının altı çimen,
Kalbin belki bin öyküyle dolu,
Ama o an…
Sadece sen varsın
Ve rüzgarla konuşan saçların.
Yüzünde gün ışığı,
İçinde bir ilkbahar.
Sana bakmak,
Bir şiirin ortasında,
Kaybolmak gibi.
Kayıt Tarihi : 29.6.2025 12:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!