Gecenin sükunetinde, karanlık pencerelerde kaybolmuş bir yansıma,
Zamanın akışı yavaş, kalbimin derinliklerinde sessiz bir fırtına.
Yaşlar, rüzgarın esintisinde damlalar misali savrulur, hafif ama keskin,
Her biri, geçmişin tozlu sayfalarından silinmeyen unutulmaz anılar.
Sessiz bir melodi, ruhumun en gizli köşelerinde usulca yankılanırken,
Sözcükler, modern şehrin karmaşası arasında anlam arar, kaybolur.
Rüzgar, bir zamanlar seninle dokunan umutları alıp götürürken,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta