Rüzgarın Fısıltısı Şiiri - Hamit Atay

Rüzgârın Fısıltısı

Rüzgâr eser, usulca dokunur saçlarıma,
Sanki gizlice taşır uzak diyarlardan haber.
Her yaprak titrer onun dokunuşunda,
Ve ben dinlerim sessizce, fısıldayan sırları.

Dağlar, vadiler, ovalar onunla konuşur,
Kuşlar uçar ardında, gökyüzü açılır.
Bir melodidir rüzgâr, eski zamanlardan kalan,
Dinleyen kalbini serinletir, ruhunu okşar.

Geceleri sessizlikle karışır rüzgâr,
Ay ışığında süzülür, yıldızlara fısıldar.
Bir hatıra, bir özlem taşır belki de,
Bir zamanlar sevdiklerimizi hatırlatır.

Rüzgârın fısıltısı, bir dost gibi gelir,
Dertleri alır, gizli umutlar bırakır.
Kimi zaman hüzün, kimi zaman sevinç taşır,
Ama hep yaşatır içinde bir yaşam tınısı.

Ve ben dinlerim, kulak kesilmiş, sabırla,
Her esintide bir şey öğrenirim hayattan.
Çünkü rüzgâr bilir, zamanın ötesinden konuşur,
Fısıltısıyla öğretir bana sabrı, sevgiyi, umudu.

Hamit Atay