Mitolojik bir rüzgar esse
Denklemlerden karışmış içime
Çözse beni bu karışıklıklardan
Geçmişten bir anı canlansa
Ruhların kaynaşıp seviştiği yerde.
Ölüm yakın olsa hayat pencereme.
Girse içeri sessizce
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir rüzgarın ağıdı ancak bukadar yakardı...harika...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta