Bir daha rüzgara kapilma
Öyle ucusmasin eteklerin
Küllerim savrulur birden
Sonra seni de tutusturur alevlerim
Bir daha rüzgara kapilma
Öyle toprak gibi dirilmesin tenin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgi, onun uğruna dövüşmeye de değerdir Ağabeyciğim, yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta