Dudaklarıma mühür vurma, dur.
İçimde patlamaya hazır cümleler var.
Söylenmemiş bir hayat çırpınıyor göğsümde,
Her susuşumda katbekat kanayan.
Çöz ayaklarımdaki paslı zincirleri.
Bu sevda beni,
Yorgun bir gölgeye çevirdi.
Hasretin, günlerimi kemiren saatler gibi.
Dudaklarima suskunluk dayatma, ne olur.
Sırlarım var, yanar dağ misali.
Her harfim secdeye eğilmişken,
Yıkılsın istiyorum soğuk, sağır duvarlar.
Bilki;
Sana giden yolda,
Sevda bana yük degil, imtihan.
Hergün biraz daha eksilmişken,
Azalmayan sevgimle, büyür umutlar.
Dudaklarıma suskunluk ögretme.
Her insan kendi içinde boğulur.
Ey! Sevgili;
Rüzgâr Yönünü Söyle,
Fırtınayı oradan estireyim.
Sisler dağılır belki,
Belki de kara bulutlar.
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 21:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!