Açık penceremden rüzgârı dinliyorum,
Uzak diyarlardan gelmiş; yorulmuş belli.
O dinlenirken ben yârimi soruyorum,
“Yârin ele vardı” diyor; hâli matemli.
İçimde fırtınalar kopuyor aniden,
Rüzgâr duruyor; ben esiyorum çılgınca.
Sel misali yaşlar akıyor gözlerimden,
Soluğum kesiliyor, ismini anınca.
Yâr yâd ele varınca sevda biter mi hiç?
Daha da beter yanar insanın yüreği.
Rüzgâr yangımı söndürebilir mi hiç?
Aşkın odu yakıp kavuruyor içimi.
Rüzgârı hissedemez oluyorum birden,
Bir müddet döner umuduyla bekliyorum.
Anlıyorum ki o bile kaçıyor benden;
Yâr… son nefeste ismini sayıklıyorum.
06.05.2015
Yusuf AkkayaKayıt Tarihi : 16.5.2015 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hikayesini siz yazın...
TÜM YORUMLAR (12)