Rüzgar'la Sohbet Şiiri - Ahmet Turgut Atlık

Önce, sessiz, sedasız, seyretti beni camdan,
Sonra bir hışım ile salladı perdeleri.........
Uğultulu bir sesle, gelip geçti odamdan,
Bıraktı arkasında, dertleri, kederleri.........

Ne var, ne yok dağıttı, masamdan devrildi mum,
Yere düştü kalemim, uçup gitti kağıtlar..............
Yapayalnız odam da, huzur ararken ruhum,
Gece gibi karşıma çıkıverdi ağıtlar..........

Gezdi, tüm odaları, yokladı birer birer,
Sanki hırçın ruhuna, bir beden arıyordu.........
İlişince gözüne, duvarda ki resimler,
Bu kan çanağı gözler: senin mi diye sordu?

Eğilip kulağıma, bir şeyler fısıldadı,
Benmişim aradığı, söyledi titreyerek.......
Gözleri, karanlığın içinde ışıldadı,
Ve kayboldu o anda, yanımdan kükreyerek.........

Kaldırdı tüm tozları, sağı, solu süpürdü,
Savurdu bedenimi, geçirip cendereden.........
Benim olan her şeyi, peşi sıra götürdü,
Artık benimsin dedi: çıkarken pencereden......

19.06.2007