Rüzgar Gülüşlü Yârim Şiiri - Hazan Gülü ...

RÜZGAR GÜLÜŞLÜ YÂRİM

Sürüklendi bu ruhum, düştü mahkûm hale
​Gönül evimde ışık, hiç sönmez bu meşale
Bakınca gözlerinden, akan her bir şelale,
Bahtımda nazlı yârim, rüzgar gülüşlü yârim.

​Gurbet akşamlarında, kederim binlerce kat,
Sensiz geçen günümde, kalmadı dünyamda tat,
Beklemek yüreğime, ağır gelen mükafat,
Dinmeyen ah-u zarım, rüzgar gülüşlü yârim.

​Hasretin zehrini sen koydun gönül tasına
Özlem mührünü vurdun, gözlerimde yasına
Gark ettin yüreğimi, hicranın deryasına,
Baharda yağan karım, rüzgar gülüşlü yârim.

​Gönül bahçelerimde, soldu narin menekşe,
Boynunu büktü gülüm , kalmadı hiçbir neşe.
Hasret kaldı çiçekler, beklenen o güneşe,
Petekte balım arım, rüzgâr gülüşlü yârim,

Ateşlere düşmeden, yandım soğuk gecede
Adın saklı bir hece, gizemli her dizede
Seni arar dururum, adım adım hecede
Sana çıkar yollarım, rüzgar gülüşlü yârim.

​Vuslatın hayaliyle, sinemde bitmez sancı,
Bunca yıllık sevdaya, olma artık yabancı,
Sensin aşk sarayımın, tek sahibi tek hancı,
Kırma artık dallarım, rüzgar gülüşlü yârim.

​Hasretinle kavrulup, yansada "Hazan Gülü"
Savurur rüzgârların, bendeki dertli külü.
Ben sevdana adadım, ömrümde her bir günü,
Artık sarsın kollarım, rüzgâr gülüşlü yârim,

Hazan Gülü Fatoş. .........." 08.01.2026"