Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bu şiirleri yanımda yazmış olman o güzel günlerimizdeki güzel duyguları hatırlattı bana dostum.En kalbi sevgilerimle.
'Artık şiir yazmayı da fotoğraf çekmeyi de bıraktım.
Zaten Yaradan çekmiyormu fotoğrafını her anın.
O yazmıyor mu en güzel şiirini zamansızlığın'
derken bile şiir yazma gayretim varmış gibi gözükse de eski iştah kalmadı gibi geliyor.şairlik de mevsimlik mi yoksa şiiir yazdıran duyguların mevsimi mi geçti bilmiyorum.selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta