Uzun kavak ağaçları
Ürpertici sesleriyle
Gecenin sessizliğini tarumar ediyor
Rüzgar, leylakların mis gibi kokusunu barındırıyor
Ve dağlar dimdik boyun eğmiyor rüzgara
Güneşin kızıllığı gökyüzünde hala
Bulutlar kıpkızıl göç ediyorlar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta