Rüzgarlar mı gtiriyor kokunu
yoksa sen mi rüzgar olup esiyorsun?
Belli uzaklardan geldiği 'dur' 'gitme' diye yalvarıyorum
Ama yok esip kayboluyor karanlık gecede...
Ben yine bir umut aynı yöne doğru dönüp denizin kıyısında
Bekliyorum o rüzgarın karşıdan tekrar hayatıma esmesini.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta