Rüzgara bıraktım ben elimdeki tüm sevgimi, kaderimi canımı o alıp artık gitsin
Geçmişte yaşadığım anılarımın hepsini benden de alsın ve bitsin
Hatırlamak istemiyorum geçmişi aklıma gelince hep benim gözlerim yaşla doluyor
Dal bu kırılmıştır bir kere artık o rüzgar ı affetse bile üstündeki çiçekleri soluyor
Biz ne rüzgar lar gördük ama kırılmadık hep sarıldık, kenetlendik sadece kaderimize
Şimdi sana ne oldu ki mevsimler mi değişti yoksa değişen yalnız sadece sen miydin
Sen sanki zamansız bir rüzgar dın sevgiyle savurup durdun hep bir meçhule
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta