Bir rüzgar yırtıyor gecemin pembe kasvetini
Dağıtıyor;
Hep oracıkta asılı kalsın istediğim kuş seslerini
Örseliyor,
Yıllardır biriktirdiğim umut taneciklerini
Ve yine çıkarıyor ortaya
Kalbimin derinliklerindeki “sen” zafiyetini
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta