Yalnız kaldıgımda umutlarımla,
Umutlarımla ben paramparça.
Hıncımı rüzgarların acımasız yargısından çıkarıyorum
Gözyaşlarımı hissetmeyecek,
dilim küfür edemeyene denk üşüyorum üşüyorum..
Hayal kırıklıgımın sancısı gibi
Acımasızca iniyor bu gece suratıma.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta