Başım yine dumanlı,bilirmisin esin rüzğar.
Yüreğimde dertli karı silermisin,dertsiz rüzğar.
Bir zaman aşktı adın şimdi yoksun sırım rüzğar,
Akan derelerle şendin,tek mi kaldın kinim rüzğar.
Serinliğin donduruyor,sevenimdin boşluk rüzğar.
Tükendi kanım bitiyor,dertlerim çok acı rüzğar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygusal hüzün ve hasret yüklü şiirinizi beğenerek okudum.Sizi kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta