İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
:)))))))
ne hoş!...
'ne zaman açsam penceremi
önce kuşlar girer içeri
sonra rüzgar...'
diyordum bir şiirimde,ama hangisiydi hatırlayamadım...galiba, bir rüzgara kaptırıp kendimi, aklımı azalttım:)))))
olağandır, ne de'yim...
Başımızdan hiç hevâ-yı zülfiyâr eksik değil :
Mürtefi’ yerdir anınçün rüzgâr eksik değil !
III. Mustafa
:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta