Bir kuş öldü uykusunda ecelsiz
Çözülmeden dili,gaflet içinde rüzgarlar uçurdu yüregini
Rüzgardan korkan masumlar kurtaramadılar kuşu,kuytudan seyre daldılar çaresizce.
Zamanı beklediler rüzgarı dindirsin
Kolay olsun tozları kalmıs cesedini taşımak
Bulaştırmadan
Sana dokunmadan..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




belkide en kolayı idi...
düşündürücü ve etkileyici bir anlatım...
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta