kapılara ölü ruhlardan,
fedailer koyan sert rüzgar.
pencerelere onlarca korku ismi yazıp,
sonrada başı buyruk gezen rüzgar.
gecenin bir yarısı, sızıp ince çatlaklardan,
perdelerimle beni korkutan rüzgar.
sana mı kaldı bu ayrılmışlığımın acısını dindirmek,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta