kapılara ölü ruhlardan,
fedailer koyan sert rüzgar.
pencerelere onlarca korku ismi yazıp,
sonrada başı buyruk gezen rüzgar.
gecenin bir yarısı, sızıp ince çatlaklardan,
perdelerimle beni korkutan rüzgar.
sana mı kaldı bu ayrılmışlığımın acısını dindirmek,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta