Ne kadar çırpınsam da,
Dağların ardındaki gerçekler için,
Ne kadar geçsem de üzerinden,
Akmasın boyası yağmurla diye,
Eğilip bükülen o iki harf’in,
Kalmasın yalnız, korkmasın karanlıktan diye,
Ne kadar sık uğrasam da o ağacın yanına,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Ruh’un çalışması, yalnızca aydın gönüldeymiş
Ruh mezada çıkmışsa, yüzlerce kötü kaza gözünü açarmış...
Şiirin özü (bence) bu iki final dizesinde ve gündüz gözünde...
Rüya kaçışın bahanesi...
Çok güzeldi sayın Özdener Güleryüz... Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta