Araftayım; ne yaşarım, ne ölürüm,
Enkaz altında bir can, buz kesmiş ellerim.
Sessiz çığlıklarım, kör vicdanlarda yankısız,
Şeytan susmuş, insanlık unutmuş sırlarını.
Sen vardın rüyamda; ölümün ortasında,
Kanser olmuş bedenim, ama ruhumda bahar.
Elini tuttun, başucumda bekledin,
Azrail bile kıskandı o mutlu veda anını.
Sensizlik cehennem ateşi, içimi kavururken,
Seninle doldu kalbim, yaşama sevincim yeniden.
Rüyamda olsan da varlığınla tamamım,
Ölüm bile yakışır bana, sen yanımdayken.
Kayıt Tarihi : 2.8.2025 19:47:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!