İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
tuhaf ama sanki ilahi bir el, gizli bir iç ses sürekli beni sana, seni bana getiriyordu...oysa o kadar uzak, yabancı ve imkansızdın ki....
bir araya gelmesi en zor kalplerdik...ama zaman, şartlar ve yaradan tüm duvarlara olmazlara inat bizi buluşturdu ak bir dağın eteğindeki kentte...
Duyguların tavan yaptığı, okuyucuya olduğu gibi geçen sevgi seliydi...Kutlarım sayın Eroğlu, kaleminizi yine konuşturmuşsunuz. Mükemmeldi...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta