Ela gözlerine ömür verdiğim
Rüyalarda görmek için bir ömür dua ettiğim
Her memleket dönüşü kokusunu içeme çektiğim
Varlığın ne kadar sinmiş gönül dünyama
24. Yıl oldu hala sönmedi güneşim
Alem içinde bir fer idi gülüşün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta