Son adıyla gir düşlerime,
sor bileyim sopunu.
Merhameti kıytırık gecelerde,
karanlığı mor yalnızlıklar
kucaklarken…
Sorma, bilemem.
Göremem tehirli zamanları.
Yabanı sesleri duyamam,
gizemini anlayamam.
Muradı görülmemiş dünlerimden
bana adres sorma.
Hangi elden gölgelenmiş suratın?
Lal masallarıyla büyülüsün.
Oysa sen ve ben,
biriz diye akitleşip
tek kare diye çerçevelenmiş
bir anın ikizindeyiz.
Ülkelerimiz,
sevdalarımız;
Ötüken’e kayıtlıydı.
Söpsüz tarihlerde
arama olur mu?
Kökü sende
bu haşmetli çınarın.
Sensizlik neymiş,
ben de anla.
Terhisine az kalmış ömrümün
yüreğimdeki ey yar;
rüyalar seni arar…
Hayati Kork
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 15:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!