Rüyalar bile delirdi (düet)

(ADAM)

Rüyalar bile delirdi, uykular dar geliyor,
Aklımın her köşesi seninle çarpışıyor.
Gırtlağıma kadar sen doluyum, nefesim kesik,
Bu şehir, bu oda, bu can sensiz hep eksik!

(KADIN)

Bu yangını sen başlattın, dumanında boğulma,
Kaderin çizgisi bu, sakın benden yorulma.
Zamanın kalbi durdu, mekan desen darmadsğınık,
Biz bu aşkın içinde, ezelden yarım kaldık.

(ADAM)

Seni istiyorum seni! Başka bir yol yok artık,
Ötesi uçurumdur, her yanımız karanlık.
Bir tek seni istiyorum kadın, duysun kainat,
Sana susadıkça ben, kendime ettim inat!

(KADIN)

Madem bir cinnet bu, yaktıkça yak beni de,
Ruhumu çarmıha ger, o eskiyen tenimde.
İster helal ol bana, ister en büyük günah,
Seninle başlasın ve seninle bitsin her ah.

(ADAM)

İsyanım var kadere! Yeter, dağılsın bu sis,
Seni istemekten başka kalmadı bende bir his!
Körükle bu ateşi, cehennemim ol benim,
Yansın damarlarımda bu yangın, erisin tenim!

(KADIN)

Söküp al ciğerini, nefesim ol yeter ki!
Bu aşkın bedelini kanla öde mademki.
Bizi artık ayıramaz ne toprak, ne de bu kahpe devran,
Sen benim esirimsin, ben senin kalbinde hükümran!

(ADAM)

Yansın yıldızlar, erisin bu gök kubbenin kemiği,
Sen benim canımdaki o en vahşi, en kanlı iliği!
Seni istiyorum seni! Ar damarım kopsun, namus yansın,
Varsın bu kâinat bizi, en büyük günahkâr diye ansın!

(KADIN)

Diz çöktür bu dünyaya! Kır prangaları bileğinden,
Ruhumu söküp alıyorum bu düzenin her iliğinden!
Bizi ayıramaz artık ne yasalar, ne de sahte kudret,
Bu büyük infilak başlasın; bitti artık bu hasret!

(ADAM)

Kuduran denizler gibi çarpıyor göğsüme adın,
Seni solumak varken, cenneti kim ne yapsın kadın?
İliklerime kadar işledi o yakıcı hayalin,
Ruhumu lime lime ederken o ipekten ellerin.

(KADIN)

Kavrulsun iliklerin, erisin kemiklerin adımla,
Sarhoş ettim ben seni, hiç bitmeyen tadımla.
Aklın iplerini kopardım, attım dipsiz boşluğa,
Mahkum ettim seni, benimle olan o sarhoşluğa.

(ADAM)

Seni istiyorum seni; mühür gibi, yara gibi,
Kaderin çizgilerinde karalanmış bir kara gibi.
Bir tek seni istiyorum kadın, ötesi yok, gerisi yalan,
Senin fırtınandır bende bu büyük yıkımı yapan!

(KADIN)

Bak, zaman eriyor artık, mekan siliniyor,
Sadece senin o yakıcı varlığın biliniyor.
Ateşten gömlek giydim, düğmelerini ben ilikledin,
Sen her "ah" dedikçe, ben yeni bir ömür ekledim.

(ADAM)

Bak! Zamanın dikişleri patlıyor, mekan yarılıyor,
Benliğim senin o devasa koruna sarılıyor!
Her şey kül olsun! Bir toz bile kalmasın bizden geri,
Seni istiyorum kadın! Silip süpürdüm tüm bu yeri!

(KADIN)

Patlıyor işte içimizdeki o devasa, o sessiz volkan,
Akmasın artık damarlarda senin için bu deli kan!
Birlikte yanalım, birlikte yok olalım bu son anda,
Bir mühür gibi çakıldık, bu infilak eden zamanda!

(BİRLİKTE)

GİTSİN HER ŞEY! KÜL OLSUN BU SAHTE DÜZEN!
Ne bir iz kalsın seven, ne de bir kalp kalan üzen!
Seni istiyorum seni... Ve bittik işte, dindi bu ses,
Sonsuzluğun bağrında kesildi o son ve tek nefes...

(BİRLİKTE)

Ve sustu kainat... Ne isyan kaldı geriye, ne de duman,
Ebedi bir yoklukta birleşti; hem aşık, hem de zaman.
Küllerimiz birbirine karıştı, bir daha ayrılmamacasına,
Bir rüyanın delirişi bitti, mühürlendi yokluğun kucağına.