Noktadan sonra bitmeyen yazılar, “tamam”dan sonra bitmeyen konuşmalar, geçti artık, dedikten sonra geçmeyen acılar var. uyuyunca geçer belki diyoruz ama uykuda da rüyalar peşimizi bırakmıyor. zaten rüyalar neden vardır ki? insan uyur, vucudumuzdaki tüm hücreler bile uyur ama kafamızdaki cehennem uyumaz. rüyalar bu yüzden var. bizim gibi adamların gerçek hayatta çektiği acılar yetmezmiş gibi, rüyalarıda kabusa dönüşüyor zamanla.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta