Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hiçlik hangisidir, düşlerde görülen gerçekler mi, gerçeklerde yaşanan düşler mi...
Yaşam içinde kapıları çalanlar ya da düşerde kapısını çaldıklarımız mı...
Sayın Gönül Ersin Gürsu...
Öylesine derin ve farklı bir anlatım ki...
Ve öylesine etkileyici ki...
Kutluyorum yüreğinizi..., saygı ile.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta