11.12.1986 - İstanbul
Sen...
Ne bir hayalsin ne de gerçek;
varlığın rüyamdan düştü düşecek.
Sen...
Ne masalsın ne de hikaye;
ışığın harflere ruh üfleyecek.
Sen, benim en sevdiğim,
gördüğüm en güzel şeysin.
Uyanmak istemediğim,
en güzel rüya gibisin...
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 16:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!