deli bir keder şarkısı tutturulmuş gidiyor arkamızdan
ikimiz de karanlık sokak ortasında bakakalmışız birbirimize
gözlerimizde yeni bir hüzün, sözlerimiz zehirli
birbirimize bakarak öldürüyoruz birbirimizi
ikimiz aynı anda başlıyoruz söze
aynı anda susuyoruz
izin vermiyoruz bilerek birbirimize
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta