RÜYA
Sensiz ne rüyalardayım sevgili;
Bulanık sulardı geçemediğim... Zaten hep ürkütücü bulurum dibini göremediğim suları; Üstelik yükseklerdeydi coşup kabarması.
Huzuru bulmak için döndüğümde, karanlığın içinden iki iri göz...
Sonra yanaklarım alevli mi alevli avuçlarda; “Ben” diyor, “aşık oldum, aşığım ben...” bunu söylerken hiçliğe ermişti... “günün birinde sen de aşık olursun inşallah,” deyip sarılıyordu.
Konuşurken yüzü derinleşiyor, gözünden yaşlar akıyordu...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta