Kör atlar dizginlerim puşkunda.
Mosmor parmaklarım…
İnsan tanıdım insan kahpesinde, puştunda.
Hep şu kendim gibi sanmalarım…
Bütün teçhizatları paramparça fabrikalarımın.
Öyle beter öyle essiz batmışım…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta