Bir ramazan gecesiydi sanırım son on günü,
Gündüzler Kur’an dili,geceler feyizli.
Allah’ım yaşasam hep böyle dünü,bu günü
Kâbe imamlarının sesiyle çınlıyor evim
Bir başkaydı bu ramazan,kabına sığmıyor yüreğim..
Ve ey canımın cananı gözümün bebeği sevdiğim!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta