Yapayalnız kalmıştı sokakta. Ağlıyordu, içliydi, dertliydi.
İki dudak olmuştu katili. Tek suçu masum sevgisiydi.
''Çok güzel başlamıştık.'' dedi gülümserken.
''Bir kedi yavrusu gibi tatlı, elleri bulutlardan bile yumuşaktı.
Ama o gözleri... Gözleri benden yıldızlar kadar uzaktı.'' dedi.
Bir şarkı mırıldandı sevgiyle acı karışmış sesiyle.
Sonra doğruldu ellerini yıldızlara doğru uzattı. Tuttu bir tanesini bana verdi. ''Sen hiç bu kadar sevebildin mi?'' diye sordu. Ağlamaklı oldum. ''Hayır!'' dedim.
Hadi sende vur
Adettendir,seven vurulur
Sevilenindir gurur
Sevgi dolu dizgin
Sevgi içten
Sevgi savunmasız
Devamını Oku
Adettendir,seven vurulur
Sevilenindir gurur
Sevgi dolu dizgin
Sevgi içten
Sevgi savunmasız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta