Varlığınla huzur bulmadım ki yokluğuna üzüleyim,
Sen bende olmadın hiç,
Hiç dostça bakmadın,
Ellerim boştu, öyle kaldı hep,
Sen dönüp bakmadın...
Sen hiç varolmadın ki, yokluğunu bileyim...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta