Bu koku senin kokun...
Bu kimsesiz alanda duyduğum ses, senin sesin...
Hissediyor musun dokunduğumu sabahın sana bir sabahın tütsülü avlusunda
Odandayım, sana bakıyorum. Uykunun en tatlı yerindesin
Görüyorum, rüyanda beni görüyorsun en tatlı halimle
Gölgem yüzüne değiyor, gülümsüyorsun
Nefesim saçlarını dalgalandırıyor, titriyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta