Yazı yolcu ediyordu caddeleri İstanbul’un
kıyısında köşesinde bir mırıldanış gibi öylesine
ve kim bilir hangi umutları son buluyordu
simidi çayı düşünen bedenlerin
Dört tarafında kimsesizlikler saklanan
kayıplara yazı turalara sorulan husumetlerdi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta