Daha dün çocuktum ben, dünkü çocuk...
Ağaçlar pembe idi, yapraklar ise simsiyah...
Martılar şarkı söylüyordu yemyeşil gökyüzünde,
Yıldızları tutabiliyorduk ellerimizle.
Uçabiliyordum bende tıpkı filler gibi,
Masal gibiydi herşey, yedi cüceler bile ordaydı,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta