bazen acıtır kanatırdı gözlerin
bazen susar perişen ederdi sözlerin
limanını arayan kayılçı teknesi idim çoğu zaman
yada yarım yamalak yanan deniz feneri
kıyılarıma martılar uğramaz olurdu
yakamozlar rengini kimden alırdı düşündm hep
gecenin gizemli sesinde gözyaşları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta