Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
O âsûde hayâl, o nâzik beden
Fırtına koparır durgun düşlerde
Her ânı kahrolan ve tükenen ben
Susuz boğulurken sığ gülüşlerde
Mehtâbın büyüsü sızar geceden
Mehtâbım ol
Tel tel kol kol
Rûhuma dol
Bu çile bu azab, bu kesif sûzân
Gönlümün çerağı kül oldu yâ Rab!
Bir ümit yok mu,bir mâber bir revzân?
Kader mi gece, haram mı âfitâb?
Gülşen perîşan, ümitsiz bağban
Nâzan hayâl
Ömrümü al
Düşümde kal!
çok güzeldi...saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta