-yormayın rüyaları, yetişemiyorlar uykudan uykuya-
Rayından çıkmış tren, ıslığını kovalıyor.
Daldığı ormanın yeşili ürküp kaçıyor.
Bir dağın eteğine yığılıyor,
Yeşilsizliğinden yorgun orman.
Bir telaş ovada, ıssızlığı kayıp.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta